"En güzel yerinde"
Günlerdir kafamda bu şarkı dolanıyor. İstediği gibi, istediği an, ne yaptığımı veya düşündüğümü umursamadan. Kulağımdan düşmüyor ve ara ara da düşündürüyor. Hayata bu yıl daha çok inanıyorum ve insanlara daha az. Kendime daha çok, kendime daha az. Değişen dengelerin takibini bıraktım, yorgunum ve kendi bildiğim yoldan devam ediyorum. Şüphe öyle bir şey ki, insan yanılsın istiyor. Bu kez farklı olsun istiyor. Aslında ben yanlış tanımışım demek istiyor. Oysa bazı insanlar istikrarı seviyor. İstikrarlı hata, İstikrarlı çaba, İstikrarlı aynı nokta. Oysa bazı defterlere nelerin nasıl karalandığını çok iyi bilirim. Masanın başına seni neyin oturttuğunu ve neyin kaldırdığını da çok iyi bilirim. Ben belki çok iyi bilirim bu yazılanların ve yaşananların çoğunu. Neden peki yeniden aynı noktadan incindim? Senin gösterdiklerinden ve anlattıklarından çok daha fazlasını belki. Bu aşk değil, bu derin bi sezgi. Kocaman bir aynasın, kırılmaman mümkün değil.
